The city of New York. Basically the capital of the world. Especially considering the UN-headquarters is based here. The Rome of the year two thousand. And it really is as cosmopolitan as they say. If you have any basic feeling of connection with your fellowman, you will definitely experience it here. So many people living so close together. So many chances to meet someone. So much things to do. All of it packed together and everyone constantly on the move. All different neighbourhoods, different styles, foods, drinks, events, colors and tastes. People that are friendly, unfriendly, weird-looking, shining, begging, dressed in style or wear lumps. Beautiful and ugly, that is how a city is supposed to be, showing the human face as it is.
Not only in the population and activities, but also in the buildings you find past, present and future converging. Of course the height the almost all buildings opposes nicely with the everyday underground experience of the subway. The glass and steel giants of major corporations shines mainly in Manhattan. All general housing is quite tall and with the typical fire-escapes on the front. The majestic Empire State Building is really something to look at, or from. Nice riverbanks make good relaxing spots. The size of Central Park is actually mind blowing. Especially when you consider the prices per square meter here. And if you add the general habit of eating and drinking out all the time, which can be understood if you would see the tiny apartments. It doesn’t come as a surprise that NY living constitutes a expensive lifestyle.
Maar als er een stad ter wereld is, die ook de pretentie mag hebben om zich ‘het stad’ te noemen, dan toch wel New York. Definitely.
Om te beginnen het klassieke uitzicht op downtown Manhattan vanop de Staten Island ferry. Meteen gevolgd door een Brooklynbridge-view. Enkele typische NY-foto’s en dan ik met Craig. And then stealing Craig’s girlfriend in the MoMa. Gevolgd door enkele licht-installaties. Een zeer mooi uitzicht vanuit de NYU Lawschool op de Empire State Building. Gevolg door drie foto’s op Coney Island.
Verder een vijvertje in Central Park en de Woolworth Building. Dan met Jimmy na een avondje stappen in Queens. And the nightview over the city. Mindblowingly amazing! Merk de Chryslerbuilding op met als donkere buur de VN. Final point: an in-your-face-Triceratops. Definitely the dinosaur Frederic would have been.
Ok, dus, we gaan naar Amerika. What to do? And more important here, what to write? We zullen wel zien, zeker? Jep, we zullen wel zien. Ons laten leiden door ons gevoel. Live the moment and seize the day. Vast staat al wel dat ik hier zowel in het Nederlands als het Engels zal schrijven. Soms mooi gescheiden per post, soms half storend sterk gemend in de tekst. Nu nog uitmaken of we het majesteitlijk meervoud pertinent volhouden. I think it suits me, not?
En wat wil ik ginder dan gaan doen. Eerst en vooral de Verenigde Staten leren kennen. Wat is er aan van al de vooroordelen en stereotiepen die we kennen over de US of A? In hoeverre is ons beeld, gevormd door de doorsnee Hlooywood-film en series als “Friends”, waar? Let’s get to know the people in real life. Open our eyes and ears and talk with the Americans. Wat is er eventueel nog Europees aan de VS? De cultureel antropoloog in mij heeft het niet zo op met kwalitatieve studies. Participerend observeren, dat is de sleutel. Met antropologie heeft dat ofwel niets ofwel alles te maken. Zo sta ik namelijk altijd en overal in het leven. Let’s just go and check it out.
Maar natuurlijk zijn er micro-doelen die ik zeker en vast stel. In New York wil ik me vergapen aan de monumentale architectuur. Mij ogen optrekken aan de immensiteit van de stad. Me verbazen over de onbeschoftheid van de inwoners. Maar ik wel vooral die stad voelen. Ik wel ze zo goed mogelijk leren kennen als mogelijk op korte termijn. Ik wel weten of mijn levenslange buikgevoel dat NY dé stad is, klopt. Zou ik er kunnen leven? Ik wil mijn Engelse taal ook fors verbeteren. Als ik met Engelstaligen converseer, zeggen ze me altijd dat m’n taal zeer goed is, maar ik heb het gevoel dat ik nog lang niet ben waar ik wil zijn op de vlak. Ik kijk er echt heel hard naar uit om twee maanden enkel Engels te praten.
Door veel mensen te ontmoeten wil ik graag veel nieuwe zaken leren kennen. Ik wil zeker eens naar een concert gaan. En naar een sportwedstrijd. De regels van baseball en American football moet ik zeker kunnen snappen. Hopelijk zijn er in het na-seizoen ook nog interessante wedstrijden met veel sfeer. Dankzij mijn vrienden zal ik volop muziek kunnen uitwisselen. Ben eens benieuwd wat ik allemaal zal leren kennen. Zelf promoot ik natuurlijk als geen ander de Belgische scène. dEUS, Arsenal en Millionaire verdienen eigenlijk een (grotere) internationale status, en als ik daaraan iets kan veranderen dan doe ik dat met voldoening. Ik spreek hier wel van de “Belgische” scène, maar iedereen weet dat de wortels hiervan grotendeels in Antwerpen liggen. Zoals van alles wat cool is in de Lage Landen. En natuurlijk ook van sommige zwarte zaken, daar gaan we niet over liegen. Hoe het ook zij, Antwerpen boven, en dat zullen ze geweten hebben.
Alhoewel, de oorsprong van de beste chocolade en bier, net als een algemeen kwalitatief hoge culinaire traditie liggen in België als land. Want het staat buiten kijf dat in het buitenland voornamelijk naar je nationaliteit wordt gekeken. En daar is niets mis mee, we hebben best wel een goeie reputatie. Enkel zo weinig mogelijk over Belgische, laat staan Vlaamse, politiek praten. Liever dan over de Amerikaanse verkiezingsstrijd. Of over de de internationale situatie. Of over films. Eens kijken of ze iets van Europese cinema kennen. Of over comedy. Of strips! Ze aan het verstand brengen dat er nog iets anders is dan Marvel Comics. Of over literatuur, hoe ver dat daar de discrepanties liggen…
