The Last Part

Oi! Ik ben exact een week terug thuis en de jetlag is uitgewerkt, het Belgische bier gesmaakt en de eigen maaltijden bereid. Good feelings! Omdat ik het jullie en mezelf verplicht ben, verhaal ik hier nog even de laatste gebeurtenissen van de afgelopen weken.

Vijf minuten in het water met surfplank en wetsuit en ik zie een fameuze haaienvin. Ik durfde zelf even geen vin meer veroeren dus dat spant de zenuwen wel even. Gelukkig was het zeer ondiep water en heb ik geen haaienactiviteit meer gemerkt. Een zeeotter kwam wel even in mijn buurt spelen. Het surfen ging nogal mak wegens platte golven, maar ik heb het nu eens gedaan, hé. De hottub nadien was ook zeer aangenaam…

Zaterdagmiddag een lift gekregen naar Monterey. Spijtig genoeg niet over highway One doorheen de Big Sur. Californië verdient sowieso een vervolgbezoek. Het wereldbefaamde aquarium kwam er maar wat mager uit en “dijk” was leuk, maar niet spetterend. ’s Avonds bleek dat ik maar weer eens roommates kreeg. Twee Hollandse meiden met wie ik de volgende dag een Whale-watchingtrip zou doen. Over de woeste baren voor vijf uur, drie bultruggen gezien, totdat nagenoeg iedereen ziek was en de helft moest overgeven. I managed to keep it all inside, fiew!

In Sunny Vale, middenin Sillicon Valley, was niet zoveel te doen. Zo snel mogelijk naar San Francisco dus. Een zeer mooie stad die wederom een vervolg verdient. De Redwoods in Sonoma County ten Noorden van Frisco zijn zeer mooi en gaven me de kans om mijn beentjes nogmaals te strekken op enkele beklimmingen. San Fran: schoon vrouwen, heel goeie atmosfeer en iets te weinig zon… Foto’s hier.

Pictures

Voila

Trivia

Iets dat ik in de vorige post vergeten te vermelden ben, en dat mijn onvrede met de Amerikaanse eetcultuur bijna helemaal goedmaakte. One World Everybody Eats. Een initiatief, alternatief restaurantin Salt Lake City waar enkel organisch eten wordt geserveerd, bio zogezegd. Je mag zelf beslissen hoeveel je betaalt, wat je de maaltijd waard vond. Of je kan een uurtje of langer vrijwillig meehelpen om je lunch of avondmaal te verdienen. De schotels zelf zou minstens een van mijn vrienden omschrijven als hippie-eten, en in zekere zin waren ze dat ook. Minder bekende groeten en kruiden, zonder enige smaak- of kleurstoffen, dus ziet het er soms iets minder uit. Het smaakte echter zeer goed. En, misschien wel het allerbelangrijkste. Het vulde me zeer goed, je mag zelf je porties kiezen, maar zonder dat m’n maagwand op springen stond. Iets wat bij een doorsnee all-you-can-eat-buffet of fastfoodmaaltijd wel eens durft gebeuren. Bovendien gaf het me energie voor de rest van de dag en voelde het zeer gezond aan. Ik at om vier uur en had na veel stappen en doen om twaalf uur nog geen greintje honger. Extraordinaire!

In ander nieuws heb ik hier ook enkele films bekeken en wil ik graag wat tips doorgeven. “Garden State” (met Nathalie Portman) is zeer aan te raden om te huren. Excellente film die door nagenoeg iedereen gesmaakt zal worden. Ik was van plan om “The Dark Knight” in Imax te bekijken, daarvoor is ie toch gemaakt, maar zag hem dan toch maar op een crappy scherm op een verloren avond in Denver. Wel zeer de moeite, de recensies liegen er niet om. Verder vermeld ik nog “Stardust” voor de liefhebbers van fantasy. Robert De Niro als homofiele piraat is geweldig.

Het laatste hoofdstuk van mijn reis is nu wel degelijk begonnen. Vanmiddag krijg ik surflessen, al vrees ik dat het niet geleerd zal zijn op enkele uurtjes. De Stille Oceaan is echter sowieso honderd procent genieten. Daarna richting Monterey, doorheen The Big Sur, alwaar ik Cannery Row eer zal betuigen (zie John Steinbeck). Al vrees ik dat het wederom een historische plek betreft die omgevormd is tot een toeristische attractie. En daarna het grote San Francsico. Eens benieuwd of ze de verwachtingen waar zal maken als favoriete voor vele Amerikanen. Maar terugkeren naar mijn eigen mooie Antwerpen zal ook deugd doen.

Foodie

Laten we het nog eens over het eten in de VS hebben. Over het algemeen laten de Amerikanen het adagium fast and cheap gelden. Dat dit een veelal lage kwaliteit met zich meebrengt is dan ook geen verrassing. Een Mexikaanse wist me te vertellen dat alle grondstoffen, groenten, vlees en zuivel, ook overmatig behandeld worden. Veel diepgevroren producten, wat natuurlijk voor de hand ligt als je honderden ketens hebt die telkens exact hetzelfde gerecht willen voorschotelen in een gigantisch groot land. Verder is er de voorliefde voor frituren die mij niet erg ligt en het feit dat een doorsnee schotel enkel groenten kent als garnituur. Natuurlijk vergt reizen meestal goedkoop, gemakkelijk en afhaal eten en krijg ik dus voornamelijk het onderste van de kan. Ik verlang er dan ook naar om zelf weer mijn potje te koken. Lucky bastard, my roommate!

Er zijn vanzelfsprekend lichtpuntjes in de vette, donkere lucht. Ik vermelde het reeds, maar het etnische voedsel is vaak, niet altijd, van goede kwaliteit. En mensen verwijzen me steeds naar San Francisco voor goed eten, in het bijzonder sushi en ander Aziatische schotels. Ook het Mexikaanse eten is in Californie opvallende beter van kwaliteit. Natuurlijk wil ik hier geen al te zwartgallig beeld schetsen van de smaakpapillen van de Amerikaan met een neus voor eten, de zogenaamde foodie. Het gaat er meestal om dat je weet waar je moet zijn, en obviously, dat je ervoor betaalt.

Wat mijn missie voor een drinkbaar biertje betreft, zal ik jullie niet langer de zegswijze onthouden die me toevertrouwd werd door mijn Oostenrijkse medereizigster in New York. Never drink beer or coffee in America. It’s like having sex on a boat. It’s fucking close to water. Voorlopig nog geen enkele Amerikaan tegengekomen die ze kende, maar ze waren ook nooit beledigd en beamen het meestal. Er rest me trouwens nog een kleine kans want mijn contactpersoon in de buurt van San Francisco is een kenner van microbrews. En hij woont in wijnstreek Sonoma-County. Hoewel mijn voorliefde, zoals sommigen misschien weten, uitgaat naar Franse, Italiaans of recent, Spaanse wijnen, kunnen hopelijk spoedig de Californische worden toegevoegd aan het pallet.

Pictures

Aangezien een vlotte manier om foto’s te posten blijkbaar een speld in de hooiberg is, zal u deze keer gewoon m’n Flickr-pagina achterstevoren moeten bekijken…